ik zal zelf ff aftrappen.
De gaafste fietstocht die ik afgelopen jaar (en misschien zelfs wel ooit) maakte was ergens in het voorjaar. Er was slecht weer opgegeven, maar het was nog droog, sterker nog geen wolk te zien. Dus ik nam me voor snel nog ff een rondje te gaan trappen. Halverwege mijn rondje was de lucht zwaar bedekt met wolken en terwijl ik langs het spoor fiets zie ik een flits. van de trein dacht ik nog even. maar al snel had ik door dat het onweer was. lekker... zit je midden in de polder. het werd nog donkerder en de flitsen volgden elkaar op. Maar nog geen regen. wat nu? terug of kijken of ik mijn rondje nog af kon maken. Ik koos voor het laatste. het was immers nog droog. Tijdens het fietsen zie ik dat een stuk verder in de polder flink regent. en even later slaat in het weiland naast me de bliksem in. damn... dat is schrikken. ik rij nog steeds droog, maar begin het nu toch wel spannend te vinden. Zo snel als ik kan fiets ik nu het laatste stuk van mijn rondje en het wordt alsmaar donkerder, de bui is nu wel heel dicht bij. Het begint nu ook flink (echt flink) te waaien. dikke windstoten met een hoop zooi.wat in mijn ogen waait. de bril heb ik afgezet want met zie ik helemaal niets meer. als ik de brug over rijd ons dorp in is het aarde donker, tegelijkertijd met een windvlaag en een onweerslag slaat de klok van de kerk 9. het leek wel een film! het gaat hier naar beneden en ik vlieg bijna. Thuis zet ik net voor de regen en het onweer echt losbarst de fiets in de schuur. met zo veel adrenaline heb ik nog nooit gefietst. wat was dat gaaf. Dat vertelde ik ook tegen mijn vrouw, die het geheel wat minder kon waarderen. (understatement van het jaar)...
Andere hoogtepunten waren het fietsen in Oostenrijk voor mij voor het eerst in het buitenland en de bergen met de racefiets):

en dat mijn Longarts mij vertelde mij,mede dankzij het fietsen, niet meer te hoeven zien.
Ben benieuwd naar jullie verhalen.
(edit) titel aangepast




