benaderen kruisingen, stoplichten etc.

[eel]

Als -nog steeds- beginnend wielrenner moet ik nog wennen aan de Look-pedalen, niet tijdens het fietsen zélf, maar vooral tijdens situaties waarbij ik moet of kan afstappen/opstappen/een been losklikken etc.

het liefst dender ik aan één stuk door over B-weggetjes, maar je ontkomt niet aan het oversteken van (soms drukke) kruisingen en dat je stoplichten tegenkomt danwel andere situaties waarbij je in actie moet of kunt komen.

Graag hoor ik van de ervaren fietsers hoe zij in dit soort situaties handelen: klikken jullie voor een (onoverzichtelijke) kruising bijvoorbeeld 1 been los of juist niet etc.

[53x11]

Nee hoor. Je kan best uitklikken als je al helemaal stil staat. Als je dat eng vindt, gewoon een paar keer op een weggetje oefenen met heeel langzaam fietsen, tot stilstand komen en dan weer optrekken. Wat ook wel helpt is jezelf aanwennen je hak altijd als eerste naar de grond te bewegen, dan gaat het uitklikken eigenlijk altijd automatisch wel goed.
Iedereen met een racefiets is waarschijnlijk in het begin wel 1 of meerdere keren tegen de grond gegaan omdat 'ie vergat dat 'ie vast zat (ik iig meerdere keren. Hoort er een beetje bij)

[scepticus]

Ik klik juist niet uit, want met je voeten los heb je veel minder controle bij hard remmen en uitwijken!

Als je meer gewend raakt aan je klikpedalen kun je gewoon uitklikken op het moment dat je af wilt stappen en hoef je echt niet meer van tevoren uit te klikken

Of nog mooier: je klikt helemaal niet uit maar blijft gewoon sur place wachten tot het kruispunt weer vrij is

[comebackkid]

Zelf klik ik pas op het laatste moment los, als ik zeker weet dat ik stil moet gaan staan (en dus al bijna stil sta). Als je een aantal weken met klikpedalen hebt gereden kun je ze snel genoeg losklikken zodat je niet omkukelt. Zolang je er niet op vertrouwt dat je de pedalen op tijd los krijgt, dan is 1 been losklikken inderdaad een goede oplossing, dan kan er zeker niks fout gaan. t nadeel is dat je dan de helft van de tijd weer in moet klikken terwijl je niet bent gestopt. Je zegt het eigenlijk zelf al: je moet gewoon wennen aan de pedalen.

Ohja: t kan niet altijd, maar ik probeer ook altijd lekker tegen stoplichten enzo aan te leunen als je moet wachten, dan hoef je zeker niet uit te klikken .

[rob74]

het helpt ook als je "makkelijk" uit kan klikken. Als je je pedaal te strak hebt ingesteld zal je met je voet veel kracht moeten zetten om uit je pedaal te komen. En als je dan onverwacht toch uit je pedaal moet klikken, kun je wel eens te laat zijn en omkukelen.

Ik klik pas uit als ik weet dan ik moet stilstaan. Zolang ik nog kan blijven rollen, blijf ik ingeklikt.

[evilhomer]

Wat ook helpt is met een vast been (of in vaste 'volgorde') uitklikken, zodoende slijt er automatisme in waar je in geval van nood van profiteert. Zo klik ik altijd (eerst) met links uit. Uitklikken doe je inderdaad alleen als het echt nodig is, bijvoorbeeld als je onderweg een pilsje wilt pakken in 't café...

Een sur place is inderdaad nog mooier en maakt het wachten voor een stoplicht aangenamer, maar pils drinken lastiger (en vice versa).

[ariba]

Ik laat het altijd afhangen van de situatie. In de regel is het vroegtijdig zichtbaar wat je keuzemogelijkheden zijn.
Als het verkeerslicht op rood staat, leun ik op de het fietserspaaltje. Is er geen paaltje klik ik uit. Kom ik in een gebied waar veel mensen lopen of zijn, klik ik alvast uit om een been aan de grond te zetten indien nodig. Ondertussen houd ik mijn voet wel op het uitgeklikt pedaal om stapvoets door te kunnen rijden en toch controle te houden over die snelle machine onder je kont.
Goed anticiperen maakt het een stuk makkelijker en dat geldt in het algemeen en voor iedereen. En als je je aan de verkeersregels houdt heb je een hoop zekerheid voor wat betreft wie er voorrang heeft.

[ijzerenbriek]

Ik klik uit maar draai mijn voet direct terug zodat mijn schoenplaatje al direct terug boven mijn pedaal zit. Moet ik stoppen dan ben ik los, kan ik verderrijden dan klik ik gewoon terug in. Is een automatisme waar ik zelfs niet meer over moet nadenken.