Fiets is deze week aanwezig bij de introductie van het Windjammersports programma op Fuerteventura, een van de Canarische Eilanden. Hier worden de verschillende sportactiviteiten gepresenteerd. Naast  fietsen is er ook ruimte voor de verhalen achter  sportieve topprestaties. Zo kwamen onder anderen Rabobanks Juan Manuel Gárate, Erik Breukink en Louis Delahaye aan het woord. Gárate beleefde zijn moment van glorie op de Mont Ventoux tijdens de Tour van 2009.

Juan Manuel Gárate vertelt:

“We gingen in de Tour van 2009 voor een topklassering van Mensjov. Hij probeerde zijn vorm door te trekken na zijn overwinning in de Giro d’Italia van dat jaar. Door verschillende omstandigheden liep dit niet volgens plan. Door ons te richten op het behalen van een dagsucces probeerden we de Tour voor de ploeg nog enigszins te redden. Helaas lukte dit niet, ondanks het feit dat we in verschillende ontsnappingen mee zaten. Er waren nog maar twee etappes te gaan. Het enige doel leek nog te zijn: Parijs halen. De nacht voor de voorlaatste etappe, met finish op de Mont Ventoux, droomde ik dat ik de overwinning pakte. Half wakker dacht ik echter, realiseerde me ik dat het slechts een droom was… De rit met de Teambus naar

 

de start was dan ook met een sfeer zonder moraal, de kansen op een overwinning leken verkeken. Flecha probeerde de hele rit naar het startpunt met een oppeppende speech de sfeer te verbeteren, maar iedereen werd er vooral een beetje flauw van. Om hem te laten stoppen zei ik: Ik win vandaag!

De koers
Na het startschot vormde er zich al snel een kopgroepje. Ik wist dat ik hier bij moest zijn! Op dat moment kon ik kiezen bij een splitsing in de weg: voor de lange veilige route of een kortere afsteekroute waarbij ik bij iemand onder de parasol door moest bukken. Ik koos voor het laatste omdat ik er zeker van was dat niemand in mijn wiel mee zou springen en ik zo ook snel het gaatje naar de kopgroep dicht zou rijden. Met een vrij grote kopgroep probeerde ik deze snel wat uit te dunnen zodat de samenwerking beter zou worden. Dit lukte en we bleven met vier man over. Hierachter zat het peloton met onder anderen de Schlecks, Armstrong en Contador.



De finale
In het laatste deel van de klim, waar het iets minder steil wordt maar waar wel veel wind stond, koos ik ervoor om te bluffen en iets te herstellen bij Martin in het wiel. Die was als enige overgebleven uit de kopgroep. Met mijn parcourskennis wist ik dat ik de laatste bocht kon afsnijden op het steile deel. Hier zou ik mijn slag slaan! Het plan lukte en ik pakte de overwinning! Hiermee redde ik de Tour enigszins voor Rabobank.

Aan deze overwinning heb ik een aantal bijzondere herinneringen overgehouden.  Het lijkt allemaal op toeval te berusten, maar vaak denk ik dat het zo moest zijn.