25 april 2019 | Yvanka

Velove: ”We leerden elkaar kennen tijdens een rit van 372km”

In de reeks Velove hebben we het over, jawel, liefde op de fiets! Want er zijn verrassend veel mensen die hun partner door (of zelfs tijdens) het fietsen hebben leren kennen. 

Deze week het verhaal van Filiz uit Blauwestad. Fietsen noemt ze een ‘uit de hand gelopen hobby’, maar dankzij deze hobby is ze wel haar grote liefde tegen gekomen! Zij ontmoette haar partner namelijk óp de fiets. En niet tijdens een gewoon tochtje, maar tijdens een monsterrit van 372km…

Filiz: ”Mijn relatie had zijn langste tijd al gehad. Ik keek stiekem rond voor een snelle, jonge, lieve, slanke lange afstand fietser die zowel op de racefiets als op de MTB zat. Mijn vaste fietsmaatje Ronald en ik wilden een rondje langs de grens van Drenthe fietsen. Hij wilde graag dat ene Edwin ook mee kwam. Hij zou een snelle fietser zijn met een goede duurconditie. Ik zocht Edwin op Strava op en zag een vakantiefoto van hem met bolle wangen… ‘Hmm niks aan,’ dacht ik, maar vooruit; hoe meer zielen…! 😉

Ik geloofde nooit in liefde op het eerst gezicht, maar ik was direct verkocht!

Op de vroege donderdagochtend ben ik samen met Ronald vanaf Winschoten gestart met ons avontuur. We gingen eerst richting Onstwedde om Edwin op te pikken. Hij deed voor ons de deur open: een jong, slank en verlegen mannetje. Bliksemslag… Ik geloofde voorheen nooit in liefde op het eerste gezicht maar ik was direct verkocht! Vanaf Onstwedde zijn we verder gegaan met onze ritje op de grens van Drenthe. Edwin was super lief. Hij probeerde mij zo goed mogelijk uit de wind houden, alsof dat werkte met zijn slanke lichaam… Na 4 tot 5 uur fietsen namen we onze eerste rust pauze. Op het terrasje zaten we bijna in elkaars armen. Er was een onverklaarbaar sterke aantrekkingskracht tussen ons. Het was maar goed dat Ronald bij ons was, anders waren we bij het eerste beste veldje in elkaars armen in slaap gevallen. 😉

 

Na een dag volop geflirt en gelach zat onze monster rit van 372 km erop! Vóór de tocht hadden we al met z’n 3en een Whatsapp groep aangemaakt en na de tocht zijn we met privé appjes begonnen om voor trainingen af te spreken. Eerst was dit echt serieus trainingsgericht, later kwamen daar de dubbelzinnige en flirterige appjes bij. We bleven ook steeds smoesjes verzinnen om elkaar weer te zien. Uiteindelijk hebben we voor elkaar gekozen en zijn we samen verder gegaan.

Crash
Ik dacht eerst dat de de fiets onze grootste overeenkomst was en ook hetgeen dat ons aan elkaar verbond. Maar na een vreselijke crash van Edwin (juli 2018) veranderde dit beeld. Edwin zijn lichaam was volledig kapot, zijn handen, gezicht, armen en benen. Een verschrikkelijke periode waarin ik hem als een baby heb moeten verzorgen. Onder andere zijn sleutelbeen en schouderkapje waren gebroken en deze zijn helaas niet hersteld. Zijn sleutelbeen wordt op dit moment door littekenweefsel bij elkaar gehouden. Hoe ernstig het ongeluk ook was, we hebben wel ontdekt dat we nog steeds ontzettend veel plezier hebben en toch ook samen op een andere manier kunnen sporten.

Edwin zijn lichaam was volledig kapot, zijn handen, gezicht, armen en benen.
Een verschrikkelijke periode

Zo stond er voor het ongeluk al een vakantie naar Frankrijk gepland. De planning was dat ik bij Mont Ventoux de uitdaging Cannibal zou doen: 6x de Ventoux op, 3x met de racefiets en 3x met de mountainbike. Maar 7 weken na zijn ongeluk kon Edwin nog niet autorijden. Zonder logistieke hulp zat Cannibal er voor mij niet in, daarom heb ik de Forestier gedaan, in mijn eentje. Dat is 2x offroad de Ventoux op. Ik werd daarmee zelfs internationaal de eerste vrouwelijke ‘Forestier”! De rest van de vakantie hebben we samen doorgebracht. Zo zijn we gaan hiken, kilometers lang, offroad met duizenden hoogtemeters, allebei met een glimlach op ons gezicht.

Toekomstplannen
Begin van dit jaar begon Edwin weer op de tacx te trainen en nu heeft hij zelfs weer zijn monsterlijke niveau terug! Daar ben ik heel erg blij om. We kunnen weer samen fietsen! Samen willen we in de toekomst, misschien zelfs dit jaar weer eens iets geks fietsen, maar wat dat wordt, wil ik nog niet verklappen. Reken maar op iets dat monsterlijk mooi is!”

Yvanka

Schrijft over (vrouwen)wielrennen en is altijd op zoek naar de leukste fietskleding, gadgets, events en persoonlijke fietsverhalen. Blogt daarnaast over het beginnen met wielrennen en alles wat daarbij komt kijken.

Meer artikelen van Yvanka

Geef een reactie

Inloggen