2 februari 2019 | Yvanka

Voor op de bucketlist: Pico del Veleta

Dit is er eentje voor de echte bikkels én liefhebbers van hoogte. Met 3398m staat de Pico del Veleta in Spanje namelijk ook wel bekend als de hoogste verharde weg van Europa! 

De Pico del Veleta ligt in de Sierra Nevada in Andalucië, waarbij de beklimming begint in de stad Granada. Vergis je niet in deze klim. De hoogte, extreem ijle lucht, stijgingspercentage én de afstand van 41km maken het een hele heftige uitdaging. Zo heftig, dat de Pico del Veleta niet alleen de hoogste verharde weg van Europa wordt genoemd, maar ook nog eens de zwaarste beklimming van Europa.

Details
Lengte:
41km
Gemiddelde stijging
6,5%
Maximale stijging: 10-15%%
Hoogtemeters
:
2700m
Hoogte top: 3398m

Tijdens deze klim maak je maar liefst 2700 hoogtemeters, dat is meer dan twee keer de beklimming van Tourmalet! De top ligt op 3398 meter en daarmee is de Pico del Veleta de op drie na hoogste berg van Spanje. Bijna de gehele route is er een gemiddelde stijging van 6,5% maar de laatste 8km zijn nóg iets zwaarder met een stijging van 8%. Niet alleen pittig voor de benen, maar ook voor de longen. De lucht wordt namelijk steeds ijler, waardoor je een brandend gevoel in de longen kan krijgen. Ook stopt de verharde weg enkele meters eerder, waardoor het laatste stuk naar de top in alle opzichten zwaar is.

De hoofdroute loopt over de A395 tot aan het service punt op 2700 meter hoogte. Hier stopt de verharde weg, maar zoals gezegd kan je met de fiets doorrijden. Er is ook nog een andere manier om de top te bereiken. Zo kan je ook via het stadje Monachil, ten zuiden van de A395 omhoog klimmen. Let wel op, deze route is nóg zwaarder met een maximale stijging van 17%, maar hier is er bijna geen verkeer op de weg én het uitzicht schijnt fenomenaal te zijn.

Beste periode
Wil jij de Pico del Veleta beklimmen? Ga dan niet in de zomermaanden op pad, de extreme hitte maakt het er namelijk niet leuker op. En van november tot april is ook geen aanrader. Niet alleen vanwege de sneeuw, maar ook door de drukte op de weg (de A395) die naar het skidorpje Pradollano loopt. De beste en meest rustige periode is in mei, begin juni of eind september en oktober. Extra tip: zorg dat je je warm genoeg kleed, vooral tijdens de 40km lange afdaling kan het behoorlijk koud zijn.

Heb jij de Pico del Velate beklommen? Laat het ons weten!

Yvanka

Schrijft over (vrouwen)wielrennen en is altijd op zoek naar de leukste fietskleding, gadgets, events en persoonlijke fietsverhalen. Blogt daarnaast over het beginnen met wielrennen en alles wat daarbij komt kijken.

Meer artikelen van Yvanka

4 reacties op “Voor op de bucketlist: Pico del Veleta

  • In augustus 2016 heb ik de Pico Veleta beklommen met de mtb. Bij 30 graden naar de top fietsen. Op 2500 mtr hoogte kom je op een parkeerplaats waar stalletjes staan. Daar kun je wat drinken, wat zeker nodig is bij die temperatuur. De Spanjaarden van de kiosk hebben diepe bewondering voor de fietsers en schuiven je spontaan wat extra eten toe, als je wat drinken besteld. In totaal heb ik 5 liter water gedronken tot de top. Een geweldige belevenis. je komt bijna niemand tegen. het laatste stuk is zwaar, maar met de mtb nog wel te doen. Om echt de top te bereiken moet je klimmen. Maar als je daar dan staat, op bijna 34oo mtr hoogte, heb je het gevoel op het dak van de wereld te staan.

  • Inderdaad fraaie en uitdagende klim. Het wordt hier wel iets rooskleuriger voorgesteld dan het in werkelijkheid is. Vanaf de slagboom (de laatste 8 a 10 km) wordt de weg niet meer onderhouden en zitten er veel (diepe) gaten in de weg, ontbreekt op veel plekken het asfalt geheel, liggen er veel losse steentjes en missen ook vangrails. Afdalen is daardoor minstens zo lastig als klimmen. De laatste kilometer is eigenlijk niet geschikt voor de racefiets, dat is een hoop losse stenen waar soms amper een pad in herkend kan worden. Met de mtb gaat dat beter. Veel andere mensen kom je onderweg niet tegen en verwacht op de top ook niet een snackbarretje of zo. Maar topervaring! Wel alleen doen met mooi weer. Boven is het koud…

  • 1.5 jaar geleden heb ik deze beklommen vanuit het plaatsje pinos genil, dat was eind juli dus hartje zomer en dat is inderdaad geen aanrader, het was echt afzien met de warmte. Vooral de laatste 10 km met die zeer ijle lucht was zwaar.
    Het laatste stukje naar de top is op de racefiets niet te fietsen, die moet je lopen en dat is een aanslag op Carbon schoenzolen.
    Maar het was zeker een uitdaging.
    Ik kwam uiteindelijk naar boven en beneden op 80 km en 2430 hm

Geef een reactie

Inloggen