14 september 2018 | Menno Grootjans

Review: Trek Madone 9.5

De Madone vierde vorig jaar zijn tweede decennium, maar Trek heeft daar zeker geen feestje van gemaakt. De Madone stamt immers uit de tijd waarin Lance Armstrong furore maakte. De Madone is nog de enige link met de Texaan; het refereert aan de Col de Madone, een klim in de buurt van het Zuid-Franse Nice.

De Madone is er sinds 2015 en ondertussen zijn de 2019 Madone fietsen geïntroduceerd. De SL en de SLR, nu ook met schijfremmen. Mollema zit er in de Vuelta zo’n beetje om de dag mee in een ontsnapping.

Aero & comfort

In deze review nog het 2018 model. De Trek Madone 9.5, met de kenmerkende geïntegreerde direct mount-velgremmen. Een zeer opvallende verschijning. Platte onderbuis, platte staande buis, licht gebogen bovenbuis en bijna niet zichtbare overgang tussen voorvork, balhoofdbuis en stuurpen. En natuurlijk de IsoSpeed decoupler vlakbij de zadelpen. Een decoupler zorgt ervoor dat de zitbuis onafhankelijk van de verbinding tussen de staande achtervork en de bovenbuis iets kan roteren. In de praktijk: ga je zitten, dan voel en zie je de staande buis wat doorbuigen. Aero en comfort dus.

De 7,2 kilo wegende 9.5 is afgemonteerd met Ultegra 8000 11-speed en verder heel veel Bontrager onderdelen, inclusief de 55 millimeter hoge Aeolus Pro-wielset. Een absolute voorwaarde, zo’n aero set. Het zoeft, het resoneert en de fiets stráált snelheid uit. Praktisch? Nou, nee. Maar ja, zonder die wielen oogt de 9.5 toch een beetje als ‘ik wil wel, maar ik kan eigenlijk niet’. De zithouding is redelijk dwingend sportief, ook al is die gebouwd volgens de H2 geometrie. Vooral door het vaste OCLV stuur; even verstellen is er niet bij.

In 2015 was zo’n stuur nog een bijzonderheid, tegenwoordig zijn er meer fabrikanten die deze vaste combi’s aanbieden; denk maar aan Canyon Aeroad, Giant Propel en een Merida Reacto. Zo’n aero stuur past gewoon mooi bij dit soort fietsen. En ja, het zorgt voor beperkingen. Maar je mag, nee moet, ervan uitgaan dat als je deze 9.5 koopt je volle bak gaat racen. Wel met een aanvaardbaar comfort; de decoupler en de 25 millimeter banden zorgen hiervoor. Je weet waar je voor gaat.

DE CONCURRENTIE
1. Giant Propel Advanced
2. Cipollini RB1000
3. Wilier Cento1Air
4. Orbea Orca Aero
5. Kuota Kryon

A Decoupler.
B 11-28 cassette.
C Plat van de zijkant.

Menno Grootjans

Nestor in het illustere gezelschap dat zich Fiets-redactie noemt. Werkt al sinds 1643 voor Fiets, toen nog als MTB-redacteur….met baard! Import-Brabander met grote voorliefde voor “de cross”. Laat zich niet snel uit het veld slaan, maakt zijn testen zelfs met gescheurde achillespezen af…en altijd op tijd. Menno is het hele jaar in vorm, zowel op de weg als op het toetsenbord, en zorgt ervoor dat je in ieder nummer van Fiets weer de nieuwste racers te zien krijgt. “Hallo, met Menno”, is al genoeg om via de telefoon de nieuwste Dogma’s los te krijgen. We verdenken hem van het stiekem hebben van een 2e huis op Mallorca waar hij onder het mom van “een persintroductie” met grote regelmaat heen gaat om lekker te fietsen.

Strava: http://www.strava.com/athletes/2985578

Meer artikelen van Menno Grootjans

Één reactie op “Review: Trek Madone 9.5

Geef een reactie

Inloggen