15 mei 2018 | Edwin Haan

Review: Wahoo Tickr Fit, optische hartslagmeter

De Wahoo Tickr Fit is een optische hartslagmeter die je niet om je borst, maar om je arm draagt. Ik gebruik hem al een paar maandjes, maar moest even wachten met de review omdat er een probleempje was met de softstraps. Wahoo heeft die ondertussen aangepast.

Specificaties

De Tickr Fit is zoals gezegd een optische hartslagsensor. Die techniek heeft afgelopen jaren een behoorlijke vlucht genomen. In het begin niet erg betrouwbaar, maar tegenwoordig steeds beter en nauwkeuriger. Je kunt met veel smartphones je hartslag al meten met dezelfde techniek. Garmin, Suunto, Samsung en veel andere merken hebben horloges met een ingebouwde hartslagmeter. Allemaal prachtig, maar hierbij is hartslagmeting slechts bijzaak en de batterijen gaan snel leeg. Wahoo doet het dus met een armbandje dat niets anders hoeft te doen dan je hartslag meten. Stroom komt uit een ingebouwde accu die je met het meegeleverde dockingstation met een usb-kabel kunt opladen. Eenmaal vol gaat de batterij zo’n 30 uur mee. Aan- en uitzetten gaat met het blauwe knopje aan de zijkant.

In de doos vind je naast de sensor en de lader ook nog 2 softstraps, een lange en een korte. Het is de bedoeling dat je de Tickr Fit om je onderarm draagt, net onder de elleboog. Ik heb daarvoor de langste band nodig. Ik heb hem ook om mijn pols gedragen met de korte band. Over de nauwkeurigheid verderop meer.

Het ding weegt bijna niets en na een korte gewenningsperiode voel je hem eigenlijk al snel niet meer zitten. Je kunt de Fit met je fietscomputer of smartphone verbinden via Bluetooth en ANT+. Ik heb hem gebruikt op een Android telefoon, met Wahoo’s eigen app en apps van derden. Ook met Zwift op de laptop en met verschillende fietscomputers….steeds probleemloos verbonden.

Waarom een armband?

Dit is de hamvraag. Waarom zou je een armband met optische meting kiezen in plaats van een borstband met bewezen techniek en een langere accuduur? Het antwoord is dat ik het niet goed weet. Ik kan een aantal redenen noemen, maar die gaan voor mij persoonlijk allemaal niet op:

  • Je vindt borstbanden niet prettig zitten
  • Je gebruikt hem ook veel tijdens hardlopen
  • Je kunt om medische redenen geen borstband dragen (littekens voor de sensor bijvoorbeeld)
  • Je wilt de ledjes graag kunnen zien

Zoals gezegd, allemaal redenen die voor mij niet op gaan. Toch heb ik de Tickr Fit met plezier gedragen, vooral tijdens het indoorfietsen. Ik vergeet mijn borstband nog wel eens (ja, warhoofd) dan moet mijn shirt weer uit, bretels naar beneden, ondershirt omhoog. De polsband schuif je zo om. Als warhoofd en man zijnde lees ik de handleiding natuurlijk pas achteraf, dus mijn eerste ritje deed ik met de korte band en de sensor op mijn pols. En dat werkte prima. Geen gekke hartslagwaardes, geen uitval en hij zat comfortabel. Daarna heb ik hem netjes zoals aangeraden net onder mijn elleboog op de bovenkant van mijn arm gedragen. Ik heb wel problemen met de nauwkeurigheid gehad bij het mountainbiken. Kennelijk is het gestuiter en het constante aanspannen en loslaten van de onderarmspieren te veel voor de optische sensor. Hij doet het wel, de gemiddeldes komen er prima uit, maar op mijn fietscomputer zie ik gewoon af en toe de meting wegvallen. Met de racefiets op de weg heb ik dat probleem nooit gehad.

Leds

Iedere coole gadget heeft ledjes nodig. Die heeft de Tickr Fit dus ook. Die leds kunnen blauw, rood, groen en oranje zijn. Je kunt er aan zien of er geconnect wordt, of er connectie is, dat er opgeladen wordt of dat hij al vol is. Ook wordt je dankzij de ledjes gewaarschuwd als de accu bijna leeg is en wanneer hij gaat afsluiten. Het opladen gaat door de Fit op de dock te leggen. Dankzij een magneetje klikt hij snel op de goede plek en via twee koperen connectoren kan hij laden. Je kunt die dock in een usb-poort stoppen, of met een stekker in het stopcontact. Je moet dus wel altijd het dockingstation bij je hebben. Naar je werk fietsen en er achter komen dat je niet genoeg power voor de terugweg hebt betekent dus pech hebben, want je stopt dat dockingstation waarschijnlijk niet in je achterzak.

Conclusie

Zou ik, als ik nog geen hartslagsensor zou hebben, deze Tickr Fit aanschaffen? Eerlijk gezegd niet. Ik vind het onhandig dat je een dockingstation nodig hebt voor het laden, hij werkt niet helemaal lekker bij het mountainbiken en je krijgt zomers een witte streep op je arm. Als fietser zit je hopelijk uren en uren met blote armen in de zon. Ik houd het dus bij mijn vertrouwde borstband, waarvan de batterij ook nog eens veel langer meegaat. Persoonlijk ben ik meer fan van de Tickr X, de Wahoo borstband die met accelerometer is uitgerust. Daardoor kan deze ook direct je cadans meten en dat werkt in de praktijk prima.

Positief is dat de optische meettechniek duidelijk volwassen is geworden. De nauwkeurigheid is prima (op de weg en indoor). Ook zit de band heel comfortabel, voor duatleten of triatleten kan ik me voorstellen dat een armband bij het hardlopen prettiger is dan een borstband. Ook voor gebruik in de sportschool, of bij het spinnen of rpm-en is de Tickr Fit prima geschikt.

Mocht jij na het lezen van deze review toch interesse hebben in een optische hartslagmeter, de Wahoo Tickr Fit is o.a. bij Futurumshop te koop voor € 79,99.

Meer info en dealers: dedigitalesporter.nl/tickr-fit/


De links in onze artikelen verwijzen soms naar online shops. Bestel je daar iets via Fiets.nl, dan help je ons deze site te blijven maken. Het kost jou niets extra’s.


Edwin Haan

Fietst op alles met twee wielen. Wielrennen, gravelracen, crossen, mountainbiken en zelfs een voorzichtig downhill dagje komt wel eens voor. Vooral geïnteresseerd in techniek en gadgets. Favoriete grote ronde, de Giro. Favoriete klassieker, Parijs-Roubaix, ondanks een grote weerstand tegen het zelf fietsen op kasseien.

Strava: http://www.strava.com/athletes/1304841

Meer artikelen van Edwin Haan

Geef een reactie

Inloggen