15 mei 2018 | Menno Grootjans

E-Racefietsen: Heeft de elektrische racefiets toekomst?

Toon, Tesla, Prius. De tijd dat je als mens alles alleen hoeft te doen is allang voorbij. Je hebt een smartphone met een agenda, je kunt de verwarming thuis op afstand regelen en benzinetanken? Nope. Stekker in het stopcontact. Tijden veranderen. Ook de ‘aloude’ racefiets gaat door de mangel. De E-Racefiets rukt op.

Tenminste, dat willen de fabrikanten graag. In het wild komen wij ze nog weinig tegen. Dat heeft deels te maken met de prijs. Je bent al snel 1500 tot 2000 euro extra kwijt voor die elektrische ondersteuning. Maar het ligt ook aan de wetgeving. In Nederland en België mogen e-bikes niet sneller dan 25 km/u. Daarboven moet de ondersteuning uitschakelen. En dat sleep je dus zelf het extra gewicht mee. Dus heb je eigenlijk alleen iets aan een e-racefiets als het serieus omhoog gaat. Zeker in Nederland zijn de lange klimmen niet echt dikgezaaid. Of je moet voor de speed pedelec gaan. Daar is op racefietsgebied nog weinig keuze in. Je valt dan voor de wet onder de bromfietsen. Dus moet je een verzekeringsplaatje voeren, een speciale helm dragen, en nog wat wettelijke verplichtingen volgen.

Natuurlijk zijn er andere opties. Opvoeren, systemen gebruiken die geen begrenzer hebben, we kennen ze allemaal. Maar die zijn niet legaal en dus moet je dat vooral niet doen. Al is het maar omdat je verzekeringstechnisch serieus de sjaak bent als je een ongeluk veroorzaakt.

Voorlopig zien we elektrische racefietsen dus vooral als mooie oplossing voor hen die een steuntje in de rug kunnen gebruiken. Omdat ze hun gezellige groepje niet meer kunnen bijbenen bijvoorbeeld, of vanwege medische redenen.

Rijd jij in de toekomst op een e-racefiets

Bekijk resultaten

Loading ... Loading ...

Welles, nietes

Een motor ingebouwd in een racefiets heeft (nog) niet zo’n goede uitstraling. Veel fietsers beschouwen het als valsspelen, gebrek aan karakter en wat er verder allemaal bijgehaald wordt. Bij Fiets proberen we niet in hokjes te denken. Of je met een e-racefiets wilt rijden moet je lekker voor jezelf bepalen. Valsspelen? Welnee, zolang je niet aan wedstrijden meedoet is er niets aan de hand. Fietsen moet vooral leuk zijn. En als een motortje het voor jou leuker maakt….vooral doen en niet naar anderen luisteren. Dus schrijven we ook over e-racefietsen als daar iets over te melden valt. We konden onlangs twee Italianen kort proberen. Een eerste verkenning.

Bianchi Impulso e-Road

De € 1549,- kostende Impulso is een ‘allround’ middenklasser. Frame van aluminium, een mix aan Shimano 105 of Campagnolo Centaur en eigen RC onderdelen. Lekker fietsje. Deze draagt ook de naam Impulso: alleen, deze kost 4999 euro. Maar dan krijg je, naast een Ultegra 11-speed groep, een FSA compact crankstel, 160 mm remschijven, een Aliante zadel en 32mm banden, nog net wat meer. Extra ondersteuning namelijk. De Impulso e-road heeft een middenmotor van Polini, die zijn hier in de Benelux nog niet zo bekend. Ze zijn qua power een beetje vergelijkbaar met de Shimano Steps motor (250W, 70Nm) die je op e-mtb’s tegenkomt, maar ze wegen net iets minder. Aansturing gaat vanuit 3 sensoren, cadans, snelheid en torque. De accu is een 500Wh model dat half geïntegreerd is in de schuine buis. Op het stuur zit een ‘schermpje’ waar je zowel de ondersteuning kan doorgeven, de snelheid tot aan de voorraad aan stroom te lezen is. 18 kilo weegt de Impulso e-road.

Blok

Als een blok ligt de Bianchi op de weg, dat moet gezegd worden. Dat ligt aan het flinke gewicht, de ‘brede’ banden, de C2C houding ( zeg maar de Bianchi ‘performance’ geometrie) en het feit dat zowel het motorblokje als de accu zo dicht mogelijk bij de ‘grond’ gesitueerd zijn. Gooien en smijten gaat prima, zodra je door hebt hoe het met het gewicht gesteld is. Hij kiept nooit over, al ga je niet messcherp een bocht in -en uit. Want daar wordt je ‘tegengewerkt’ -tenminste, als je de Impulso als ‘racefiets’ gaat beschouwen. Rechtdoor, viaducten, cruise snelheid rond de 22 kilometer per uur. Prima. Het motortje snort lekker, je kiest een van de 22 versnellingen. Niks aan het handje. Alleen dan bereik je 25 kilometer per uur en dan herinner je weer het eerste wat op het scherm verscheen als je via Google Polini intypte: https://k-parts.nl/tuning-dongel-polini-e-bike-e-p3.html. Juist, opvoeren! De begrenzer er af! Helaas mag ’t niet en doen we het dus ook niet.

Pinarello Nytro

Hij lijkt op een Dogma, het prijskaartje komt ook in de buurt (6990 euro), de kleuren zijn ook typisch Pinarello. Maar er is meer. Een carbon T-700 frame met elektrische aandrijfsysteem wat toch dezelfde rijeigenschappen zou hebben als bijvoorbeeld de Dogma. De framegeometrie is dan ook grotendeels geënt op de Dogma om bijvoorbeeld strak bochtenwerk te realiseren. De balhoofdbuis is 10 procent verlengd om de zit minder agressief te maken omdat dat beter past bij de doelgroep van deze fiets. De wielbasis is één procent langer om aan stabiliteit en ook weer comfort te winnen. SRAM Force HRD, 160 mm schijven, Most onderdelen en ‘custom’ Fulcrum wielsetje met 28 mm Rubino Pro banden. Circa 15 kilo weegt de Nytro. Dat lage totaalgewicht is mede te danken aan de lichte Fazua Evation Drive System met maar een gewicht van 4,7 kg voor het hele systeem (batterij, motor en afstandsbediening).

Standje Roze

Het mooie van dit systeem is niet alleen het lichte gewicht, maar ook de zeer compacte vormgeving. Als je de Pinarello Nytro ziet passeren zie je in eerste instantie niet eens dat het een e-bike is. Pas bij nadere inspectie valt het systeem op, dat trouwens geheel in de onderste framebuis verwerkt is. Deze elektromotor kan tot 400 watt ondersteuning bieden met een koppel van 60 Nm. De aandrijving zit geheel in het bottom bracket verwerkt en zou 25 km meegaan op maximale ondersteuning en 50 km op de lichtste stand. Je kunt via het display op het stuur kiezen uit vijf ondersteuningsstanden. No-support (wit) geen ondersteuning, groen lichte ondersteuning, blauw normale ondersteuning en roze voor de max ondersteuning. Waar voelt de Nytro zich het meest op zijn gemak? In standje roze en de ketting op het grote blad. Ja, er zit geluid onder je. Ja, je trekt makkelijker op. Ja, de Nytro ziet er uit als een racefiets. En ja, je kunt er mee racen. Maar dat doe je niet: zodra je boven de 25 kilometer rijdt dan…

Racefiets met motor? Of toch maar zonder?

Je rijdt makkelijker dan met een racefiets zonder motor. Als je vaak tussen het gebied van 15 tot 25 kilometer per uur aan het rijden bent dan kan een extra duwtje helpen. Alleen: als je de E-Road en de Hydro puur als racefiets beschouwt, dan werkt zo’n motor -en het extra gewicht- alleen maar tegen je.

En een E-MTB dan? Die zet je veelal in om extra ‘kunstjes’ te doen en steile offroad klimmen aan te kunnen -daar helpt zo’n Bosch of Steps ook prima. Maar de ‘E’ in MTB gebruik je minder voor extra topsnelheid. En, in vergelijking met een E-MTB, trap je, ook met een mindere dag of conditie, met een 8 kilo carbon racer vrij eenvoudig 25 kilometer per uur. Tenminste, op het vlakke. Komen er heuvels in het spel dan is het een ander verhaal. Ga je op pad met een groepje en je bent niet de sterkste dan kan een motor je helpen. Lastig: de steun moet je inschakelen via een aparte display; er is nog niet zoiets als een ‘Di2’ E-Race rem/schakelhendel…

Zo’n Polini of Fazua schreeuwt er om op opgevoerd te worden. Maar doe je dat, dan heb je geen E-Bike meer, maar een E-Speed. En dan moet er een kentekenplaat op. En verlichting. En een verzekering. Dan heb je ‘eigenlijk’ geen fiets meer. Goed, tot zover. Geef jullie mening maar! Is dit de racer van de toekomst? Zeg het maar.

Lezersreview

We kregen een eerste review van de Impulso E-Ride van lezer Rene Boons:

… Ik ben ondertussen over gegaan tot aankoop van de Bianchi Impulso e-ride. Anders dan de naam doet suggereren was het geen impuls aankoop. Ik heb mij georiënteerd en zie bij het Fazua systeem toch een beperking: de afstand die je met deze accu kunt afleggen zou ca. 50 km zijn. De Orbea was niet te lenen voor een fatsoenlijke testrit (alleen de straat op en neer in Buggenum) en met de naafmotor schijnt het een zware dobber te zijn om met een lege accu nog vooruit te komen. Prijstechnisch natuurlijk wel interessant.

Cauberg

Ik heb een dag de Bianchi meegekregen van een dealer in Udenhout voor een testdag in Zuid-Limburg. Ik heb daar de 60 km route gereden van de Amstel Gold Race. Ik heb toen zelfs de Cauberg nog een tweede keer opgereden. Dankzij de reikwijdte (of hoe noem je dat) van de accu kun je toertochten plannen in heuvel- en bergachtig gebied. Ondanks dat ik op maximale ondersteuning had gereden was er nog veel accu lading over (weet niet meer precies hoeveel maar dacht nog 40-50%).

Polder

Afgelopen zaterdag (vrijdag 4 mei heb ik ‘m gekocht bij Bimici in Huissen) heb ik een tochtje van 50 km gereden (Tilburg-Dussen-Hedel-Waalwijk-Tilburg) op redelijk vlak terrein. Ondanks dat er een ondersteuningsbeperking van 25 km/h op zit kon ik met gemak 32 km/h uur rijden zonder het gevoel te hebben dat iemand aan het zadel trok.  Met deze 50 km heb ik slechts max 20% accu verbruikt. Ik heb op stand 3 en 5 (5 = max ondersteuning) gereden. Zodra ik tijd heb ga ik de heuvels van Limburg en Belgie in. Kortom: een prachtfiets met maximale ondersteuning, goed afgemonteerd (Ultegra) en qua design/ kleurstelling nog acceptabel. Wel zwaar wanneer je van je carbon fiets overstapt natuurlijk maar dat zal met de Pinarello etc ook wel het geval zijn.

Menno Grootjans

Nestor in het illustere gezelschap dat zich Fiets-redactie noemt. Werkt al sinds 1643 voor Fiets, toen nog als MTB-redacteur….met baard! Import-Brabander met grote voorliefde voor “de cross”. Laat zich niet snel uit het veld slaan, maakt zijn testen zelfs met gescheurde achillespezen af…en altijd op tijd. Menno is het hele jaar in vorm, zowel op de weg als op het toetsenbord, en zorgt ervoor dat je in ieder nummer van Fiets weer de nieuwste racers te zien krijgt. “Hallo, met Menno”, is al genoeg om via de telefoon de nieuwste Dogma’s los te krijgen. We verdenken hem van het stiekem hebben van een 2e huis op Mallorca waar hij onder het mom van “een persintroductie” met grote regelmaat heen gaat om lekker te fietsen.

Strava: http://www.strava.com/athletes/2985578

Meer artikelen van Menno Grootjans

7 reacties op “E-Racefietsen: Heeft de elektrische racefiets toekomst?

    • In hetzelfde artikel hebben ze het over een oplossing en er is bekend bij welke productnummers dit probleem speelt. Je kunt je dealer dus gewoon vragen of de fiets al omgebouwd is naar de nieuwe as, of dat hij er 1 heeft die buiten deze terugroepactie valt.

  • Ik zie veel 60+ om me heen die nog graag in Zuid-Limburg, de Ardennen of de Alpen willen toeren (die dat al decennia gedaan hebben), maar de gezondheid, kracht en conditie daarvoor niet meer hebben . Als dat niet meer lukt op de atb of racefiets (natuurlijk leuker) is het een prachtig alternatief. Dan maak je ook echt niet meer druk om de snelheid (dalen gaat toch prima!). Lijkt me genieten en een prachtkans voor de toekomst …….. zeker als ze nog lichter worden.

  • Waar ik nu met m’n Trek 4.3 lekker de bochten door kan jakkeren vermoed ik dat een E racefiets daar niet bij in de buurt komt. Zo’n 10 kilo extra gewicht doet het sportieve er qua weggedrag wel bij verdwijnen.

    • 10 Kilo extra? Neem je 2 reserveaccu’s mee dan? 😉 Maar je hebt wel een beetje gelijk qua weggedrag. De e-fietsen waar ik op heb gereden voelen duidelijk minder sportief aan dan echt lichtgewicht racers zonder motor, accu en kabels.

  • Zo jammer, dat mensen niet zelf (meer) naar boven kunnen komen en dan electrisch klimmen en de resultaten op Strava zetten alsof ze niet electrisch gereden hebben. Waarschijnlijk is dit vooral een damesdingetje.

Geef een reactie

Inloggen